Metodyka oceny ratingu przedsiębiorstw
Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom klientów i realizując założenia Projektu mające na celu poprawę jakości i dostępności usług świadczonych przez ZUS na rzecz przedsiębiorców, opracowano model oceny kondycji ekonomiczno-finansowej przedsiębiorstw.
Model powstał w związku z koniecznością nadawania ocen ratingowych podmiotom gospodarczym ubiegającym się w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych o:
- udzielenie ulgi w formie odroczenia terminu płatności składek,
- rozłożenie należności na raty,
- umorzenie zadłużenia.
Zaletą modelu jest jednolitość i spójność postępowania terenowych jednostek organizacyjnych Zakładu przy nadawaniu oceny ratingowej, co zapewnia równe traktowanie ocenianych podmiotów. Proces ustalania stóp referencyjnych, a w następstwie wartości pomocy publicznej, został przy tym uproszczony przez co przebiega szybciej i sprawniej.
Przypisanie przedsiębiorcy do odpowiedniej kategorii ratingowej pozwala na określenie prawdopodobieństwa ewentualnej utraty zdolności przedsiębiorcy do regulowania zobowiązań wobec Zakładu.
Model pozwala na szeregowanie analizowanych podmiotów w zależności od ich kondycji ekonomiczno-finansowej oraz nadanie im oceny ratingowej, porównywalnej z ocenami stosowanymi przez agencje ratingowe i banki. Model jest wykorzystywany również do dokonywania oceny zasadności udzielenia ulgi w spłacie należności z tytułu składek.
Nadanie oceny ratingowej jest niezbędne do ustalenia wartości pomocy publicznej udzielanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Obliczenia wartości pomocy publicznej dokonuje się przy zastosowaniu wzorów określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach (Dz. U. Nr 194, poz. 1983 ze zm.), w tym wzorów pozwalających na ustalenie ekwiwalentu dotacji brutto (EDB) dla pomocy publicznej udzielanej w formie odroczenia terminu płatności składek i rozłożenia spłaty składek lub zaległości z tego tytułu na raty. Jedną ze zmiennych podstawianych do ww. wzorów jest stopa referencyjna, która jest ustalana indywidualnie dla każdego przedsiębiorcy. Stopa referencyjna określana jest w oparciu o stopę bazową ogłaszaną przez Komisję Europejską i marżę wyrażoną w punktach bazowych. Z kolei ustalenie marży następuje w oparciu o kategorię ratingu, do której został zakwalifikowany przedsiębiorca na podstawie przeprowadzonej analizy jego sytuacji ekonomiczno-finansowej oraz poziom dokonanych zabezpieczeń na majątku przedsiębiorcy.
Opracowany w ramach Projektu model oceny kondycji ekonomiczno-finansowej przedsiębiorstw stosuje się w Zakładzie od 1 kwietnia 2010 r.
